De Poll uitslagen
De Poll uitslagen
In de wondere digitale wereld duiken om de haverklap nieuwe en onweerstaanbare fenomenen op. Het is daar dat er trends worden gezet maar het is ook daar dat ze evengoed weer worden weggeconcurreerd door andere, nog grotere hits. Bijna allemaal raken ze ons in onze dagelijkse manier van leven, welja, in onze privacy… .
Het team achter de ik-beslis-website wil af en toe eens peilen naar je mening hierover en is benieuwd of bepaalde trends een plaats vonden in ons leven of dat ze kunnen worden afgedaan als een ‘hitvanééndag’, de moeite van onze aandacht niet waard.
Ook benieuwd naar de resultaten?
Uit de onderwijswereld
Sms-walhalla en ringtoneparadijs
Bij de scholen kwamen er al meteen twee kwesties naar boven. Een eerste en geheel nieuw fenomeen is de oprukkende gsm in de klaslokalen. De gsm-opmars onder tieners, en hoe langer hoe meer ook onder de lagere schoolkinderen, is niet meer te stuiten. Erg nuttig natuurlijk voor de ouders die nu steeds weten waar hun kind is. En bovenal ook - zo bleek algauw - erg plezierig voor het kind als het zich in de les verveelt … . Wat in het begin eerder uitzonderlijk en interessant was, groeide al snel uit tot een ware plaag.
Vandaar ook de eerste vraag voor de scholen: Is het gsm-gebruik opgenomen in het schoolreglement? Het resultaat laat zich raden natuurlijk. 85% van de stemmen antwoordde volmondig ja. Niets is eenvoudiger dan duidelijke afspraken, toch? Maar kijk eens aan, lang niet iedereen is diezelfde mening toegedaan want 15% antwoordde nee. Over welke scholen spreken we? Helaas, zover reikt ons onderzoek niet. Maar ik mag ze mij graag inbeelden als een waar sms-walhalla en ringtoneparadijs voor de vaardige gsm-tiener. Misschien een troef voor tanende scholen om nieuwe leerlingen aan te trekken?
Over de tweede kwestie zijn al heel wat vragen gesteld en is al evenveel inkt gevloeid. De publicatie van klasfoto’s lijkt weinigen onberoerd te laten. Welke school heeft nu niet zijn eigen website met fotogalerij? Het kan haast niet anders of zoon of dochter werd niet één maar meerdere keren op de gevoelige plaat vastgelegd om daarna even vlug op het Net te worden gedropt.
Je trotse kind dat roept: “kijk eens mama, hier sta ik met mijn prijs van beste leerling 2009”, zal je niet onbekend in de oren klinken. Kan dit zomaar, vroegen velen zich af. Niet onterecht overigens want de publicatie van klasfoto’s werd om privacyredenen aan banden gelegd.
De vraag: Bestaat er een schoolreglement over het gebruik en de publicatie van klasfoto’s?, kwam dus niet ongelegen. En ja hoor, ook hier geen verrassingen. 78% antwoordde ja. Gelukkig maar. Zal ik de overige 23 % nee-stemmen liever doodzwijgen of moeten we hopen dat deze scholen nog niet toe zijn aan een eigen website?
De ouders aan het woord
Is de pc met bijhorende internetverbinding bij jou thuis nog weg te denken? Waarschijnlijk niet, en net zoals in het gemiddeld huishouden zijn ze samen met de auto- en telefoonkosten een vaste uitgavenpost geworden. Vele gezinnen hebben er minstens één. En hoe ouder je kinderen, hoe groter de kans dat er meer van zijn. Je kinderen zijn al heel vroeg dikke maatjes met de homecomputer en zetten dikwijls al hun eerste digitale pasjes - zij het niet online - als ze nog kleuters zijn.
Redenen te over dus om te vragen: Heeft je kind een pc met internet op de kamer? Nou, bij de meeste gezinnen luidt het antwoord nee. Bij 82% geen computer met internet op de kamer, tot vreugd van ma en pa en tot spijt van … . Toch antwoordde 18% met ja. We weten het natuurlijk niet met zekerheid maar we durven denken dat de jaknikkers ouders zijn van adolescenten behept met een zekere maturiteit.
Ons digitaal leven heeft zo zijn voordelen. Met een simpel e-mailtje kan je algauw veel regelen. Het is in een wip geschreven en verstuurd. Dag of nacht, maakt niet uit. Dus waarom niet effe e-mailen met de leraar van zoon of dochter? Het is zo makkelijk en bovendien veel informeler.
“Lowie heeft maar 4,5 op 10 voor wiskunde? Ik ga dat wel arrangeren”, roept pa en hij stuurt onverwijld een vraag naar meester Frans - een toffe pee, daar niet van – “of daar op een manier niets aan te doen valt, een half puntje wat is dat nu, Lowie heeft het toch al moeilijk genoeg?“ Tja… !!!
Op de vraag: Worden de privé e-mailadressen van de leerkrachten doorgegeven aan leerlingen/ouders?, antwoordde toch nog 26 % met ja, tegen 74 % met nee. Je zal maar leraar zijn en na een vermoeiende werkdag in je e-mailbox alweer twee vragen vinden van overbezorgde ouders, drie klachten over het slechte rapport van kindlief en als toemaatje een anonieme scheldbrief… .
En nu de jeugd
Ja, die sociale netwerken. Wat leuk toch. Iets om samen te doen met het hele gezin, zo lijkt het wel. Ma, pa en de kinderen, ze facebooken, netloggen en twitteren dat het een lieve lust is. Maar zijn ze ook elkaars vrienden?
“Kijk lieverd, ons Aline vraagt of ik haar vriend wil zijn, zoooooo schattig! Wees toch maar liever voorzichtig schat” zegt vrouwlief “voor je het weet heb je straks geen privacy meer”. “Hoezo?" vraagt pa. “Nou ja, je weet maar nooit met welke foto’s je getagd wordt toch?” De wereld op zijn kop misschien, maar het leidt ons naar de zeer actuele en toepasselijke vraag “Heb je je ouders als vriend toegevoegd op Facebook of Netlog?” 66% zegt nee en daar kijkt niemand van op. Maar wat een verrassing, 33% zegt ja! Wie krijgt hier het eerst spijt van, ouder of spruit? Misschien stof voor een volgend poll?
Geprezen en verguisd, dat is You Tube helemaal. Verguisd door argeloos in de val gelokte leraars, geprezen door meerdere artiesten die hun roem danken aan datzelfde instrument. De gebruiksvriendelijkheid van You Tube is dan ook top, fantastisch eenvoudig, je hebt er geen diploma noch opleiding, geen bepaalde leeftijd of verstand, noch enig andere verdienste voor nodig. Een cameraatje of gsm en een internetverbinding volstaan. Binnen het bereik van elke tiener dus, die - hoe kan het ook anders – daarvan gretig gebruik maakt. Onze volgende vraag ligt al op ieders tong: “Wanneer je een video op You Tube plaatst, vraag je dan vooraf aan alle gefilmde personen de toelating?” En kijk eens aan, half om half is hier het antwoord. Ja echt waar, 50% vraagt steevast braafjes: “mag ik?” Hoera hoera, driewerf hoera!!!
Helaas, helaas, driewerf helaas! Zelf kreeg ik nimmer zulk vriendelijk verzoek. Het moet zijn dat ik tot die andere trieste groep behoor, die met de onverlaten die hun filmpje gezwind het net opgooien… .
Klein grut
Mag ik een beetje privacy alsjeblieft
Pakweg 10 jaar geleden kon je aan geen kind vragen: Mogen mijn ouders mijn e-mails controleren? Het zou de vraag niet hebben begrepen. Maar de tijden veranderen snel en nu hebben veel 10-jarigen al een e-mailadres. 41% zegt ja en 59% nee. Toch een verrassend hoog aantal dat nee zegt, het zijn tenslotte kinderen tussen 7 en 12 jaar! Hoe jong ook, er is dus al een groeiend besef van een zeker recht op privacy. Hoopgevend is het wel… .
Van e-mail naar webcam is niet zo’n grote stap. Kinderen zijn er alvast gek op, ze kennen geen schroom en wanen zich veilig. Als bezorgde ouder gaf je je kind wel eerst een opleiding in netiquette. Geen contacten met onbekenden dus. Je maakt je daarom niet al te veel zorgen. Mag je inderdaad op beide oren slapen? Op de vraag: Heb je als eens gewebcamd met mensen die je niet in het echt kent? antwoordt 81% nee (oef, gelukkig maar). Erg genoeg rest er nog 19% dat ja zegt. Waakzaam blijven, is de boodschap.