Gsm

Mag je als ouder de gsm van je kinderen nakijken?

De wet is hierover zeer duidelijk: om de gegevens op de mobiele telefoon van iemand te raadplegen, moet die persoon eerst zijn toestemming daarvoor geven, ook al gaat het om een van je kinderen. Het is natuurlijk wel zo dat je als ouder, tot je kinderen meerderjarig zijn, het ouderlijk gezag over hen hebt en hun wettelijke vertegenwoordiger bent. Dat zou dus willen zeggen dat je van hen geen toestemming moet krijgen om hun gsm na te kijken. Maar …

Hoe ouder kinderen worden, hoe autonomer ze zijn, waardoor ze mee kunnen beslissen over wat hen aanbelangt en zelf hun toestemming voor iets kunnen geven. Deze autonomie wordt beoordeeld op basis van het onderscheidingsvermogen. De leeftijd waarop kinderen voldoende onderscheidingsvermogen hebben, varieert al naargelang de praktische en juridische context, maar vaak ligt die tussen 12 en 14 jaar. Van jongere kinderen ben je als ouder onbetwist de vertegenwoordiger, en neem je logischerwijs de beslissingen in hun plaats. Als je hun gsm wil nakijken, mag je dat dan ook.

Als je kinderen in hun eerste tienerjaren van jou een gsm krijgen, kunnen we daarentegen stellen dat je vindt dat ze voldoende onderscheidingsvermogen hebben voor het gebruik ervan. Daarom moet je dus hun toestemming krijgen om hun gsm na te kijken, een fundamentele voorwaarde als je een wederzijdse vertrouwensrelatie met je kinderen wilt opbouwen en hun recht op privacy wilt respecteren.

In bepaalde gevallen kan het belang van je tienerkinderen, voor wie je tenslotte nog altijd borg staat, toch zwaarder doorwegen dan de bescherming van hun privacy, en kan je het nodig vinden om wel hun gsm na te kijken. Wat voor situaties bedoelen we hier nu mee? Het gaat vooral om dringende gevallen, wanneer er een acuut gevaar is voor de fysieke of psychologische integriteit van je kinderen en wanneer er geen andere middelen zijn om dat gevaar af te wenden, bijvoorbeeld als je vermoedt dat ze met "de verkeerde personen" omgaan. Probeer er alleen voor te zorgen dat deze situaties de uitzondering zijn, en niet de regel …