eID
Alles over je eID (elektronische identiteitskaart)
Dankzij de identiteitskaart kunnen we officieel onze identiteit bewijzen.
Iedere Belg krijgt vanaf 12 jaar een identiteitskaart. En zodra hij 15 jaar is, moet hij zijn identiteitskaart altijd bij zich hebben. Ook voor kinderen jonger dan 12 jaar bestaan er twee soorten identiteitsdocumenten, het identiteitsstuk en de Kids-ID. Het identiteitsstuk wordt uitgereikt bij de geboorte en is geldig tot de leeftijd van twaalf jaar. De zogeheten Kids-ID is een elektronische identiteitskaart voor kinderen van 0 tot 12 jaar. De Kids-ID wordt alleen maar uitgereikt als de ouders er uitdrukkelijk om vragen.
Sinds 2010 hebben alle Belgen een elektronische identiteitskaart met elektronische functies, de zogenaamde eID. Vroeger werd de identiteitskaart uitsluitend gebruikt in de administratieve relatie met gemeente en politie, maar voortaan is het ook mogelijk om op afstand te bewijzen wie je bent en je kunt er ook officiële documenten elektronisch mee ondertekenen.
De regering voerde de elektronische identiteitskaart in zodat je elektronisch zou kunnen communiceren met de openbare diensten. Je krijgt wel altijd de vrije keuze om er al dan niet gebruik van te maken. Het is trouwens niet nodig om bij ieder contact eerst je identiteit te bewijzen. Er kunnen veel activiteiten plaatsvinden zonder daarvoor eerst je eID te moeten bovenhalen.
In het dagelijkse leven zijn er echter steeds meer winkeliers, bibliotheken, videotheken, banken, etc. die de identiteitskaart van hun klanten willen lezen. Je stelt je daarover misschien wel vragen.
Stel dat de bibliotheek je bij de inschrijving vraagt uw eID te laten inlezen. Kan dat zo maar? Laten we kijken wat de privacywet hierover zegt. Iemand die uw eID inleest, is volgens de privacywet een verantwoordelijke voor de verwerking. In ons geval dus de bibliotheek. Volgens de privacywet mag de bibliotheek uitsluitend de identificatiegegevens inwinnen die nodig zijn om het doeleinde dat zij nastreeft te bereiken en uitsluitend als zij wettelijk gerechtigd is om u te identificeren. Die gegevens moeten de bibliotheek concreet van nut zijn. Zij kan dus niet zomaar uw gegevens bekijken en verwerken zonder dat zij een precies doel nastreeft. De bibliotheek mag ook uw gegevens niet inwinnen omdat ze op een dag wel eens van nut zouden kunnen zijn. Daarnaast mag zij ook geen gegevens inwinnen die ze niet nodig heeft om haar doel te bereiken. De bibliotheek leent u boeken u uit voor maximum 3 weken, tegen een kleine vergoeding. Wanneer u de boeken niet hebt teruggebracht, heeft zij uw adresgegevens nodig om u aan te manen de boeken terug te brengen of om u een boete toe te sturen. De bibliotheek heeft dus uw adresgegevens nodig. Maar als u de bibliotheek binnenstapt om inlichtingen te nemen, heeft zij uw gegevens niet nodig ook al wordt misschien verondersteld dat u zich later wel zult inschrijven en dat het dus wel zo praktisch is dat zij u nu al in haar bestand registreert. In dat geval mag de bibliotheek uw eID niet vragen.
Je vindt hieronder wat meer uitleg over de eID en antwoorden op vragen die je misschien hebt. Dankzij de elektronische functies van de identiteitskaart krijg je de mogelijkheid
om online informatie uit te wisselen,
- om op bepaalde websites toegang te krijgen tot je persoonlijk dossier,
- om op elk ogenblik van de dag officiële documenten aan te vragen
- om op officiële documenten je elektronische handtekening te kunnen zetten …
Toch moet je erop letten dat je je persoonsgegevens niet vrijgeeft als dat niet nodig is. Hoe beter je oplet, hoe minder gevaar je loopt dat je identiteit frauduleus wordt gebruikt. Zo voorkom je ook dat iemand met kwaad in de zin je identiteit overneemt en doet alsof hij jou is.